M1 L24 ZAGNIEŻDŻANIE PĘTLI

Przedstawione do tej pory pętle działały na jednym poziomie. Jeśli warunek logiczny był spełniony, program wykonywał zadane instrukcje, w przeciwnym razie kończył działanie. Czasem jednak potrzebujemy dodatkowego poziomu warunków, by zrealizować pożądaną przez nas funkcjonalność.

Załóżmy, iż w utworzonej przez nas pętli od 1 do 1000 chcemy wypisywać tylko liczby podzielne przez 3. W tym celu musimy połączyć pętle z instrukcjami warunkowymi:

Jest to rozwinięcie wspomnianego wcześniej “zagnieżdżenia”. Dodając kolejny poziom wcięcia w kodzie tworzymy instrukcje zależne od wykonania innych instrukcji, które z kolei mają swoje instrukcje nadrzędne itd. Pozwala to na tworzenie rozbudowanych alternatyw przebiegu programu i uzyskanie opcji, które normalnie byłyby niedostępne.

Ilość zagnieżdżeń może być dowolna, w zależności od naszych potrzeb. Skomplikowane programy mają często po kilka poziomów wcięć i złożoną sieć powiązań między nimi, zwykle niemożliwą do zrealizowania w inny sposób.

Należy przy tym pamiętać, że silnie zagnieżdżony kod może być zupełnie funkcjonalny, ale stanie się praktycznie nieczytelny dla innych użytkowników. Nawet tak trywialne kwestie jak szerokość monitora mogą spowodować konieczność przewijania ekranu lub zawijania wierszy, by odczytać cały kod. Zawsze należy zastanowić się, czy nie da się zredukować ilości zagnieżdżeń i zrealizować to samo za pomocą innych warunków logicznych.